ഇത് എന്താണ് സാധനമെന്ന് കൈ മലര്തുന്നവര് ദയവായി ക്ഷമിക്കുക...
ഒരു പഴയ സ്കൂള് കാലവും , നറു മണമുള്ള ചില അസുലഭ മുഹൂര്ത്തവും,
അസാമാന്യ അത്ഭുത നിമിഷങ്ങളും എല്ലാം കൂടി ഉള്ള ഒരു രസ വിസ്ലെഷനമാണ് ഈ സ്കൈലാബ് എനിക്ക് കൊണ്ട് തന്നിട്ടുള്ളത്....
അമേരിക്ക 1970 കളില് വിക്ഷേപിച്ച ശൂന്യാകാശ പെടകമായിരുന്നു ഈ സ്കൈലാബ്..
6 വര്ഷത്തോളം അത് ഭൂമിയെ നിരന്തരം പ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുകയും ,പിന്നീട് അതിന്റെ
ഭ്രമണ പദത്തില് സാരമായ തകരാര് വന്നതിനാലോ, ഇന്ധനം തീര്ന്നതിനാലോ
അതിനെ വിട്ടയച്ച്വരുടെ മണ്ഡലത്തില് തന്നെ തിരിച്ചു വരാന് നിര്ബന്ധിതമായി ഈ ശൂന്യാകാശ പേടകം....
അങ്ങനെ 1979 ലായിരിക്കണം ( ഓര്ക്കുന്നില്ല ) അത് ഭൂമിയില് പതിക്കാന് ഇടയുടെന്നും എവിടേ
പതിക്കുമെന്ന് ഇപ്പോള് ഊഹിക്കാന് കഴിയില്ലെന്നുമുള്ള വാര്ത്ത NASA പുറത്ത് വിട്ടത്..
പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഇത്തരം വാര്ത്തകള് ഞങ്ങള്ക്ക് ഹരമായിരുന്നു..
ഭൂമി അവസാനിക്കുമെന്നും,എല്ലാവരും മരിക്കുമെന്നും പ്രളയം വരും എന്നൊക്കെ ഞങ്ങള് വീമ്പിളക്കി പേടിയുള്ള കൂട്ടുകാരെ പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..
ഇടക്ക് ഇന്ത്യയില് (മുംബൈ) വന്നു പതിക്കുമെന്ന് ആരോ (അസൂയാലുക്കാള്)പറഞ്ഞു കേട്ടു, എല്ലാവരെയും പേടിപ്പിച്ചു നടന്ന ഞാന് പേടിച്ചു സ്കൂളില് വരെ പോകാന് മടി കാണിച്ചു..
പത്രങ്ങളിലും റേഡിയോ ലും പല വിധ വാര്ത്തകള് വന്നു .. ...
-------------
അവസാനം...
എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി ക്കൊണ്ട് പെര്ത്ത് (ആസ്ട്രലിയ)
എന്ന ആള് വാസമില്ലാത്ത ഒരിടത്ത് നമ്മുടെ കഥാ പാത്രം ലാന്ഡ് ചെയ്തു..(ഒരു മഴക്കാലത്താണ് സംഭവം..ജൂണോ, ജൂല്യോ..)...
പെരുന്നാളിനും ഉത്സവത്തിനും കച്ചവടക്കാര് അവര് അന്ന് വിറ്റഴിച്ച സാധങ്ങള്ക്ക് ഉപയോഗിച്ച ബ്രാന്ഡ് നെയിം "സ്കൈലാബ്"
ആയിരുന്നു...
സ്കൈലാബ് വള, സ്കൈലാബ് കാര്, സ്കൈലാബ് കമ്മല്,സ്കൈലാബ്ചെരുപ്പ്, സ്കൈലാബ് കൊലുസ്സ് , എന്തിനു സ്കൈലാബ് ചിരി വരെ ഈ ബ്രാന്ഡ് AMBASSIDER രുടെ പേരില് ...
പുലി വരുന്നേ പുലി എന്ന് കൂവിയ ഞങ്ങളെ നിരാശപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് അങ്ങ്
ആള്വാസമില്ലാത്ത ഒരിടത്ത് വീണു തരിപ്പണമായ ആ സ്കൈലാബ് കാരണം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു ഭൂമി കുലുക്കം ഇല്ലാതെ പോയതില് അന്ന് ഉണ്ടായ നിരാശക്ക് കണക്കില്ല..
Thursday, March 10, 2011
പാട്ട് പുസ്തകം
."ആരോമലുണ്ണി " എന്ന സിനിമ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ സീ ക്ലാസ്സ് തീയറ്ററില് വന്ന സമയം..1972/ 1973 ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഷീല ,പ്രേംനസീര്,വിജയശ്രീ, ഉമ്മര്, രവിചന്ദര് ഇവരോക്കെയായിരുന്നു അതിലെ പ്രധാന താരങ്ങള്... വയലാര്-ദേവരാജന് ടീമിന്റെ ഇതിലെ സുര സുന്ദര ഗാനങ്ങള് അക്കാലത്തെ റേഡിയോ യില് ( RENJINI എന്ന പരിപാടിയില് ) നിങ്ങള് ആവശ്യപ്പെട്ട ചലച്ചിത്ര ഗാനങ്ങളില് സ്ഥിരം ആയി വന്നിരുന്നു.. സിനിമയുടെ ഇടവേള സമയത്ത് "സിനിമ പാട്ട് പുസ്തകം " വറുത്ത കടലയുടെ കൂടെ സ്ഥിരമായി വാങ്ങറുണ്ടായിരുന്നു, സിനിമ ഭ്രാന്ത് എടുത്ത് നടന്നിരുന്ന എന്റെ ഏട്ടന്.... അങ്ങനെ കൂട്ടി വെച്ച പുസ്തകങ്ങള് എണ്ണി നോക്കിയാല് ഒരു കട തുടങ്ങാനുള്ള പുസ്തക ശേഖരം എട്ടന് ഉണ്ടായിരുന്നു... ചീനവല, അനുഭവം,ചെന്നായ വളര്ത്തിയ കുട്ടി,രാസലീല, നെല്ല്, പൊന്നി, ബാബുമോന്,രാജഹംസം,അയോധ്യ,പിക്ക്പോകെറ്റ് ,ഹല്ലോ ഡാര്ലിംഗ്, ചെമ്മീന്,തുലാഭാരം,സത്യവാന് സാവിത്രി...........(ഇനിയും ഏറെ..) തുടങ്ങിയ സിനിമ പാട്ട് പുസ്തകങ്ങള് .... രാഗവും താളവും ഇല്ലാതെ ഗദ്യം പോലെ ഞങ്ങള് അതിലെ പാട്ടുകള് പാടി കൊണ്ട് നടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.. ഇപ്പോള് ഓര്ക്കുമ്പോള് ഒന്നുറക്കെ പാടി പഴയ കൊതി തീര്ക്കാന് തോന്നുന്നു..
Tuesday, March 8, 2011
മാനവ ശാസ്ത്രങ്ങള് അറിയാതെ പോകുന്നത്..
ഇന്ത്യയില് സ്വവര്ഗ്ഗ ഭോഗികളുടെ വിവാഹം നിയമ പ്രകാരം സാധുത ഉള്ളതാക്കിയതായി വാര്ത്ത..
ഇനി ഇതിന്റെ പേരില് ആരും പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കണ്ട....
ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായ കാലം മുതല് മനുഷ്യന് അവന്റെ സുഖങ്ങളെ ക്കുറിച്ചും അതീവ ശ്രദ്ധാലുവയി..
കൂടുതല് സന്തോഷം നല്കുന്ന ഉപാധി തേടി നടന്നു..
അരക്കെട്ടിലെ ഊഷ്മാവ് തണുപ്പിക്കാന് സര്പ്പ വിഷങ്ങള് വരെ ധമനികളില് കുത്തി ഇറക്കിയും , മൃഗങ്ങളെ പോലും തങ്ങളുടെ രഹസ്യ വ്യായാമങ്ങള്ക്ക് ഉപയോഗിച്ച് വരെ അവന് പല പീടങ്ങള് കയറിയിട്ടും,ചവിട്ടി താഴ്ത്താന് ഉദ്ദേശിച്ച താഴ്വരകള് വീണ്ടും അപ്രാപ്യമായി തന്നെ നിന്നു ...
പാല് മണം മാറാത്ത കുട്ടികളിലും, അടിമകളിലും ,മരങ്ങളില് വരെയും അവന് പിന്നെയും അവന്റെ പരീക്ഷണങ്ങള് തുടര്ന്നു.....
എന്നിട്ടും ലഹരി അവനു ബാലി കേറാ മല തന്നെയായീ..
അപ്പോള്...
സ്വര്ഗം പോല് ഇതാ കിട്ടി സ്വര്ഗീയ ഭോഗം.....
മനുഷ്യ മാംസം തിന്നാലും വിശപ്പടക്കാം.....
നാളെ പട്ടിണി കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടിയാല് മനുഷ്യ മാസം കഴിക്കാനും നിയമ ബലം വന്നു കൂടായ്കയില്ല....
ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റും,തുണിക്കടയിലെ ബോമ്മയും ഇനി സൂക്ഷിക്കുക..
നാളെ "നിങ്ങളെ"വിവാഹം കഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു പരമോന്നത നീതിന്ന്യായ വകുപ്പിന് അപേക്ഷ പൊയ്ക്കൂടായ്ക ഇല്ല.....
ആര്ക്കാണ് തെറ്റ് പറ്റുന്നത്?
മനുഷ്യനോ..
മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങള്ക്കോ.
ജീവിത രീതികല്ക്കോ...
മനുഷ്യനായി പിറന്നെങ്ങില് അനുവര്ത്തിക്കേണ്ട ചില മര്യാദകള് അപ്പോള് ആരാണ് പഠിക്കേണ്ടത്?
സദാചാരം, (ഭൌതീക) മൂല്യച്യുതി വരാത്ത തരത്തിലുള്ള പെരുമാറ്റ ചട്ടങ്ങള് ..മനുഷ്യനോ മൃഗങ്ങള്ക്കോ ഇനി വേണ്ടത്?
മൃഗ തുല്യരായി പോകുന്ന മനുഷ്യര്ക്കോ?
ഒരു രാജ്യതിന്റെയ് ഗതി നിശ്ചയിക്കാനും ബഹുമാന്യ തലത്തിലൂടെ വര്തിക്കുവാനും മതങ്ങള് അനുവര്ത്തിക്കുന്ന പങ്കു ചെറുതല്ല..
എന്നിട്ടും തന്നിഷ്ടം പോലെ മനുഷ്യ നിയമങ്ങള് തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങല്ക്കനുസരിച്ചു.....ആവശ്യത്തിനു അനുസരിച്ച് ചെറുതാക്കിയും ,വലുതാക്കിയും..മടക്കിയും,ഒടിച്ചും ..
പിന്നെയും ചെറുതാക്കിയും....ഭോഗങ്ങള് സ്വന്തമാക്കുന്നു..
എന്നിട്ടും സുഖമാണോ എന്ന് ഓരോരുത്തരെയും വിളിച്ചു ചോദിച്ചാല് കിട്ടുന്ന മറുപടി തൃപ്തമാണോ?
ഇനി ഇതിന്റെ പേരില് ആരും പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കണ്ട....
ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായ കാലം മുതല് മനുഷ്യന് അവന്റെ സുഖങ്ങളെ ക്കുറിച്ചും അതീവ ശ്രദ്ധാലുവയി..
കൂടുതല് സന്തോഷം നല്കുന്ന ഉപാധി തേടി നടന്നു..
അരക്കെട്ടിലെ ഊഷ്മാവ് തണുപ്പിക്കാന് സര്പ്പ വിഷങ്ങള് വരെ ധമനികളില് കുത്തി ഇറക്കിയും , മൃഗങ്ങളെ പോലും തങ്ങളുടെ രഹസ്യ വ്യായാമങ്ങള്ക്ക് ഉപയോഗിച്ച് വരെ അവന് പല പീടങ്ങള് കയറിയിട്ടും,ചവിട്ടി താഴ്ത്താന് ഉദ്ദേശിച്ച താഴ്വരകള് വീണ്ടും അപ്രാപ്യമായി തന്നെ നിന്നു ...
പാല് മണം മാറാത്ത കുട്ടികളിലും, അടിമകളിലും ,മരങ്ങളില് വരെയും അവന് പിന്നെയും അവന്റെ പരീക്ഷണങ്ങള് തുടര്ന്നു.....
എന്നിട്ടും ലഹരി അവനു ബാലി കേറാ മല തന്നെയായീ..
അപ്പോള്...
സ്വര്ഗം പോല് ഇതാ കിട്ടി സ്വര്ഗീയ ഭോഗം.....
മനുഷ്യ മാംസം തിന്നാലും വിശപ്പടക്കാം.....
നാളെ പട്ടിണി കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടിയാല് മനുഷ്യ മാസം കഴിക്കാനും നിയമ ബലം വന്നു കൂടായ്കയില്ല....
ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റും,തുണിക്കടയിലെ ബോമ്മയും ഇനി സൂക്ഷിക്കുക..
നാളെ "നിങ്ങളെ"വിവാഹം കഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു പരമോന്നത നീതിന്ന്യായ വകുപ്പിന് അപേക്ഷ പൊയ്ക്കൂടായ്ക ഇല്ല.....
ആര്ക്കാണ് തെറ്റ് പറ്റുന്നത്?
മനുഷ്യനോ..
മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങള്ക്കോ.
ജീവിത രീതികല്ക്കോ...
മനുഷ്യനായി പിറന്നെങ്ങില് അനുവര്ത്തിക്കേണ്ട ചില മര്യാദകള് അപ്പോള് ആരാണ് പഠിക്കേണ്ടത്?
സദാചാരം, (ഭൌതീക) മൂല്യച്യുതി വരാത്ത തരത്തിലുള്ള പെരുമാറ്റ ചട്ടങ്ങള് ..മനുഷ്യനോ മൃഗങ്ങള്ക്കോ ഇനി വേണ്ടത്?
മൃഗ തുല്യരായി പോകുന്ന മനുഷ്യര്ക്കോ?
ഒരു രാജ്യതിന്റെയ് ഗതി നിശ്ചയിക്കാനും ബഹുമാന്യ തലത്തിലൂടെ വര്തിക്കുവാനും മതങ്ങള് അനുവര്ത്തിക്കുന്ന പങ്കു ചെറുതല്ല..
എന്നിട്ടും തന്നിഷ്ടം പോലെ മനുഷ്യ നിയമങ്ങള് തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങല്ക്കനുസരിച്ചു.....ആവശ്യത്തിനു അനുസരിച്ച് ചെറുതാക്കിയും ,വലുതാക്കിയും..മടക്കിയും,ഒടിച്ചും ..
പിന്നെയും ചെറുതാക്കിയും....ഭോഗങ്ങള് സ്വന്തമാക്കുന്നു..
എന്നിട്ടും സുഖമാണോ എന്ന് ഓരോരുത്തരെയും വിളിച്ചു ചോദിച്ചാല് കിട്ടുന്ന മറുപടി തൃപ്തമാണോ?
Monday, March 7, 2011
അരുണ ജീവിച്ചോട്ടെ....
ജീവച്ഛവമായി ജീവിക്കുന്ന
അരുണ എന്ന നിര്ഭാഗ്യവതിക്ക് ദയാ വധം അനുവദിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു (ഏതാണ്ട് 38 വര്ഷമായി അബോധാവസ്ഥയില് കിടക്കുന്ന അരുണ എന്ന സ്ത്രീക്ക്) ദയാ വധം അനുവദിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു പത്ര പ്രവര്ത്തക
മുനോട്ടു വന്നിരിക്ക്ന്നു....
ഒന്നോര്ത്താല് തെറ്റില്ല..
മിണ്ടാനും കേള്ക്ക്കാനും, എന്തിനു കണ്ണ് ചിമ്മാന്
പോലും മറ്റൊരാളുടെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കില് പോലും
ആകാത്ത ഒരു ജീവന് ജീവിക്കണോ..?
എന്നാല് ...
രണ്ടാമതോര്താലോ..???
........................
ഓര്ക്കണം..
നമ്മള് രണ്ടാമതും, മൂന്നാമതും ഓര്ക്കണം..
കാരണം എടുക്കുന്നത് മനുഷ്യ ജീവനാണ്..
മരുന്ന് കൊടുത്തു കൊല്ലാന് നിയമം അനുവദിക്കുന്നില്ല, മരുന്നോ ഭക്ഷണമോ നിഷേധിച്ചു കൊല്ലാന്
പ്രശ്നമില്ല എന്ന് കോടതി..
അത് എന്ത് തരത്തിലുള്ള വിധി ആണോ ആവോ?
(ഞെക്കി കൊല്ലണ്ട, ചുട്ടു കൊന്നാല് മതി...എന്ന് വിവക്ഷ..)
ചോദ്യങ്ങള് പലതാണ്..
ഈ 38 വര്ഷം വരെ ആ ജീവന് വലിച്ചു
നീട്ടിയത്ത് എന്തിനായിരുന്നു..?
അന്നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യാശക്ക് ഇപ്പോള് എന്ത് സംഭവിച്ചു?
അരുണ പഴയ നില തന്നെ ഇപ്പോഴും
തുടരുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവര്ക്ക്
ഇപ്പോള് എന്താണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ദയാ വധം അര്ഹിക്കുന്ന എത്രയോ മനുഷ്യ ജീവന് ഭൂമിയില്
ഉണ്ട്..അവരെയൊക്കെ വെടി വെച്ചു വീഴ്ത്താന് മാത്രം
ഭരണ കൂടങ്ങള്ക്ക് ആരാണ് അധികാരം കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്?
ജീവിക്കാന് മിനിമം യോഗ്യത ഉള്ളവര് മാത്രം ജീവിച്ചാല് മതി എന്ന ഒരു ഗൂഡ സന്ദേശം കൂടി ആതീരുമാനത്തില് ഒളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും നമ്മളെ ഒര്മിപ്പിക്കുന്നില്ലേ?
ജീവന് കൊടുക്കാന് അര്ഹത ഇല്ലാത്തവര്
ജീവന് എടുക്കണോ ?
വധ ശിക്ഷ അര്ഹിക്കുന്ന എത്ര ദേഹങ്ങള്
ഇന്നും ac കാറുകളില് പറ പറക്കുന്നു..
(വധ ശിക്ഷ നമ്മുടെ ഭരണ കൂടങ്ങള് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ല please note the point....)
ദയാവധം ഇന്ത്യയെ പോലുള്ള മതേതര രാജ്യതിന്റെയ് പൈതൃകം അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഒരാള് എങ്ങിനെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഈ നാട്ടിലെ നിയമം ആണോ തീരുമാനിക്കുനത്?
അതോ, ഒരാള് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ മാത്രമേ ജീവിക്കാവൂ എന്നാണോ അര്ത്ഥമാക്കുന്നത്?
"എനിക്ക് ജീവിക്കണം "
മിണ്ടാന് കഴിയുമായിരുന്നെങ്ങില് അരുണ പറയുന്നത്
ഇങ്ങനെ ആണെങ്ങില്..?
ആ ജീവന് എടുത്ത് "പുണ്യം" കിട്ടി യവര് പിന്നെ പാപ നാശിനികള്
മണ്ണ് ഇട്ടു മൂടുകയല്ലേ വേണ്ടൂ...?
അരുണ എന്ന നിര്ഭാഗ്യവതിക്ക് ദയാ വധം അനുവദിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു (ഏതാണ്ട് 38 വര്ഷമായി അബോധാവസ്ഥയില് കിടക്കുന്ന അരുണ എന്ന സ്ത്രീക്ക്) ദയാ വധം അനുവദിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരു പത്ര പ്രവര്ത്തക
മുനോട്ടു വന്നിരിക്ക്ന്നു....
ഒന്നോര്ത്താല് തെറ്റില്ല..
മിണ്ടാനും കേള്ക്ക്കാനും, എന്തിനു കണ്ണ് ചിമ്മാന്
പോലും മറ്റൊരാളുടെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കില് പോലും
ആകാത്ത ഒരു ജീവന് ജീവിക്കണോ..?
എന്നാല് ...
രണ്ടാമതോര്താലോ..???
........................
ഓര്ക്കണം..
നമ്മള് രണ്ടാമതും, മൂന്നാമതും ഓര്ക്കണം..
കാരണം എടുക്കുന്നത് മനുഷ്യ ജീവനാണ്..
മരുന്ന് കൊടുത്തു കൊല്ലാന് നിയമം അനുവദിക്കുന്നില്ല, മരുന്നോ ഭക്ഷണമോ നിഷേധിച്ചു കൊല്ലാന്
പ്രശ്നമില്ല എന്ന് കോടതി..
അത് എന്ത് തരത്തിലുള്ള വിധി ആണോ ആവോ?
(ഞെക്കി കൊല്ലണ്ട, ചുട്ടു കൊന്നാല് മതി...എന്ന് വിവക്ഷ..)
ചോദ്യങ്ങള് പലതാണ്..
ഈ 38 വര്ഷം വരെ ആ ജീവന് വലിച്ചു
നീട്ടിയത്ത് എന്തിനായിരുന്നു..?
അന്നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രത്യാശക്ക് ഇപ്പോള് എന്ത് സംഭവിച്ചു?
അരുണ പഴയ നില തന്നെ ഇപ്പോഴും
തുടരുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവര്ക്ക്
ഇപ്പോള് എന്താണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ദയാ വധം അര്ഹിക്കുന്ന എത്രയോ മനുഷ്യ ജീവന് ഭൂമിയില്
ഉണ്ട്..അവരെയൊക്കെ വെടി വെച്ചു വീഴ്ത്താന് മാത്രം
ഭരണ കൂടങ്ങള്ക്ക് ആരാണ് അധികാരം കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്?
ജീവിക്കാന് മിനിമം യോഗ്യത ഉള്ളവര് മാത്രം ജീവിച്ചാല് മതി എന്ന ഒരു ഗൂഡ സന്ദേശം കൂടി ആതീരുമാനത്തില് ഒളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും നമ്മളെ ഒര്മിപ്പിക്കുന്നില്ലേ?
ജീവന് കൊടുക്കാന് അര്ഹത ഇല്ലാത്തവര്
ജീവന് എടുക്കണോ ?
വധ ശിക്ഷ അര്ഹിക്കുന്ന എത്ര ദേഹങ്ങള്
ഇന്നും ac കാറുകളില് പറ പറക്കുന്നു..
(വധ ശിക്ഷ നമ്മുടെ ഭരണ കൂടങ്ങള് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ല please note the point....)
ദയാവധം ഇന്ത്യയെ പോലുള്ള മതേതര രാജ്യതിന്റെയ് പൈതൃകം അനുവദിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഒരാള് എങ്ങിനെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഈ നാട്ടിലെ നിയമം ആണോ തീരുമാനിക്കുനത്?
അതോ, ഒരാള് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ മാത്രമേ ജീവിക്കാവൂ എന്നാണോ അര്ത്ഥമാക്കുന്നത്?
"എനിക്ക് ജീവിക്കണം "
മിണ്ടാന് കഴിയുമായിരുന്നെങ്ങില് അരുണ പറയുന്നത്
ഇങ്ങനെ ആണെങ്ങില്..?
ആ ജീവന് എടുത്ത് "പുണ്യം" കിട്ടി യവര് പിന്നെ പാപ നാശിനികള്
മണ്ണ് ഇട്ടു മൂടുകയല്ലേ വേണ്ടൂ...?
Thursday, March 3, 2011
സ്വാമി അയ്യപ്പന്
സ്വാമി അയ്യപ്പന് എന്ന മൂവി 1975 ഇല് എറണാകുളം
മേനകയില് release ചെയ്ത സമയം
ഞാനും അനിയത്തിയും എട്ടനും കൂടിയാണ് പോയി കണ്ടത്..
തൃശ്ശൂര് പൂരത്തിനുള്ള ആളുണ്ട്..
കോളേജില് പഠിക്കുന്ന ചേച്ചിമാരും ചേട്ടന്മാരും ഇട കലര്ന്ന് നില്ക്കുന്ന ആള്ക്കൂട്ടത്തിലൂടെ
ഊളിയിട്ട് സ്ത്രീകളുടെ Q വില് ഏറ്റവും മുന്നില് പോയി നില്ക്കാന് ഏട്ടന് പറഞ്ഞു..
ആ വര്ഷം കൂട്ടി വെച്ച നാണയങ്ങള്
എന്റെ കയില് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
മുന്നില് പോയി നിന്നോടീ,നിന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാന് പോണില്ല..
ആരെങ്കിലും ടികറ്റ് എടുത്തു തരാന് പറഞ്ഞാല് 4 എണ്ണം എടുക്കാനുന്ടെന്നു
പറഞ്ഞാല് മതി..
(ഇത്ര നേരം കാണാത്ത ഈ കുട്ടി എന്താ മുന്നില് നില്ക്കുന്നെ? എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് എന്ത് പറയണമെന്ന് ഏട്ടന് പറഞ്ഞു തന്നില്ല..)
പോലിസ്കാരുടെ കയിലെ വടി കണ്ട് ഞാന് ചിനുങ്ങി...
എന്നെ നുള്ളി കൊണ്ട് ഏട്ടന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു ..
എന്നാല് പിന്നെ സിനിമ കാണണ്ട..ബാ.പോകാം..
ടികെറ്റ് കൊടുക്കുന്ന സമയം പിന്നില് നിന്നും തള്ള് വന്നപ്പോള്
ഞാന് പിന്നില് നില്ക്കുന്നവരോട് അവര് ചോദിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു..
എനിക്ക് 4 ടികറ്റ് എടുക്കാനുണ്ട് ..
വല്ല വിധത്തിലും ടികറ്റ് കിട്ടിയ
ഞങ്ങള് ഏറ്റവും പിറകില് ഇരുന്നു സിനിമ കണ്ടു..
തിരക്കുള്ള Q മാറി കടന്നു എങ്ങിനെ മുന്നില് എത്താമെന്ന് ഞാന് മനസിലാക്കിയത്
"സ്വാമി അയ്യപ്പനെ" കണ്ടപ്പോഴാണ്..
ക്ഷമയോടെ beverage കടക്ക മുന്നില് Q നില്ക്കുന്നവര് ആരെങ്കിലും
ഇത് വായിക്കാന് ഇട വരികയാനെങ്ങില് ഇടക്ക് വരികള് ക്കിടയിലൂടെ
മുന്നില് കയറി " ടികെറ്റ് എടുക്കാന്" നോക്കുന്ന കുട്ടിസ്രാങ്ക് മാരെ മുന്നിലേക്ക് കടത്തി വിടരുത്..ദയവ ചെയ്ത്..
മേനകയില് release ചെയ്ത സമയം
ഞാനും അനിയത്തിയും എട്ടനും കൂടിയാണ് പോയി കണ്ടത്..
തൃശ്ശൂര് പൂരത്തിനുള്ള ആളുണ്ട്..
കോളേജില് പഠിക്കുന്ന ചേച്ചിമാരും ചേട്ടന്മാരും ഇട കലര്ന്ന് നില്ക്കുന്ന ആള്ക്കൂട്ടത്തിലൂടെ
ഊളിയിട്ട് സ്ത്രീകളുടെ Q വില് ഏറ്റവും മുന്നില് പോയി നില്ക്കാന് ഏട്ടന് പറഞ്ഞു..
ആ വര്ഷം കൂട്ടി വെച്ച നാണയങ്ങള്
എന്റെ കയില് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
മുന്നില് പോയി നിന്നോടീ,നിന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാന് പോണില്ല..
ആരെങ്കിലും ടികറ്റ് എടുത്തു തരാന് പറഞ്ഞാല് 4 എണ്ണം എടുക്കാനുന്ടെന്നു
പറഞ്ഞാല് മതി..
(ഇത്ര നേരം കാണാത്ത ഈ കുട്ടി എന്താ മുന്നില് നില്ക്കുന്നെ? എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് എന്ത് പറയണമെന്ന് ഏട്ടന് പറഞ്ഞു തന്നില്ല..)
പോലിസ്കാരുടെ കയിലെ വടി കണ്ട് ഞാന് ചിനുങ്ങി...
എന്നെ നുള്ളി കൊണ്ട് ഏട്ടന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു ..
എന്നാല് പിന്നെ സിനിമ കാണണ്ട..ബാ.പോകാം..
ടികെറ്റ് കൊടുക്കുന്ന സമയം പിന്നില് നിന്നും തള്ള് വന്നപ്പോള്
ഞാന് പിന്നില് നില്ക്കുന്നവരോട് അവര് ചോദിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു..
എനിക്ക് 4 ടികറ്റ് എടുക്കാനുണ്ട് ..
വല്ല വിധത്തിലും ടികറ്റ് കിട്ടിയ
ഞങ്ങള് ഏറ്റവും പിറകില് ഇരുന്നു സിനിമ കണ്ടു..
തിരക്കുള്ള Q മാറി കടന്നു എങ്ങിനെ മുന്നില് എത്താമെന്ന് ഞാന് മനസിലാക്കിയത്
"സ്വാമി അയ്യപ്പനെ" കണ്ടപ്പോഴാണ്..
ക്ഷമയോടെ beverage കടക്ക മുന്നില് Q നില്ക്കുന്നവര് ആരെങ്കിലും
ഇത് വായിക്കാന് ഇട വരികയാനെങ്ങില് ഇടക്ക് വരികള് ക്കിടയിലൂടെ
മുന്നില് കയറി " ടികെറ്റ് എടുക്കാന്" നോക്കുന്ന കുട്ടിസ്രാങ്ക് മാരെ മുന്നിലേക്ക് കടത്തി വിടരുത്..ദയവ ചെയ്ത്..
Wednesday, March 2, 2011
പൊന്നും പൂവും
കുട്ടി ആയിരുന്നപ്പോള് ഒരിക്കല് അമ്മയും, അപ്പൂപ്പനും , വല്യെചിയും,
എന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂര് താലപ്പൊലി കാണിക്കുവാന് കൊണ്ട് പോയി..
(only when i was 5 yrs old)
അടുത്ത വീട്ടിലെ ഇചെചിയുടെ മാല
കടം വാങ്ങി എന്റെ കഴുത്തില് ഇട്ടു തരുമ്പോള്
(2 പവന് തൂകം വരുന്ന പോന്നിന്റെയ് മാങ്ങാ
മാല)
"സൂക്ഷിക്കനോട്ടോ , എന്റെ പൊന്നെ
ഇചെചിയുടെതാ ... ,പോയാല് ഉം...
.എന്ന് പറഞ്ഞെന്നെ ഒരു 100 വട്ടം പേടിപ്പിച്ചു അമ്മ..
..
വയലട്റ്റ് നിറമുള്ള കയില്ലാത്ത
ഉടുപ്പായിരുന്നു ഞാന് ഇട്ടത്...
"ഇരുട്ടിയ നിറം കാരണം ഈ കുട്ടിക്ക് ഏത് കളറും ചേരില്ല"
എന്ന് പറഞ്ഞ വല്യേച്ചി എനിക്കിടുവിച്ച ആ ഉടുപ്പും
കടം വാങ്ങിയതാണെന്ന് മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ട് തോന്നിപ്പിക്കും
വിധം അയച്ചാണ് തുന്നിയത്..
വീതിയുള്ള ചുവന്ന റിബ്ബന് വെച്ച
റ ആകൃതിയില് തല മുടി വെച്ചു കെട്ടി തന്നു.
ഒരു യാത്ര .....
ഇന്നത്തെ പാലത്തിനു പകരം കടത്തു വള്ളമായിരുന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂര് അമ്പലത്തിനെയും
നഗരത്തെയും ബന്ധിച്ചിരുന്നത് ...
2ബോട്ട് ചേര്ത്ത് കെട്ടിയ വള്ളത്തില്...
അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടില് ചേര്ന്ന് നിന്ന്
തിരക്കുള്ള, ബോട്ടില്,
വള വളാന്ന് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളുടെ നടുവില്,
വിയര്പ്പിന്റെയ് നാറ്റമുള്ള ആളുകളുടെ ഇടയില്
ശ്വാസം മുട്ടി ഞാന് കുറെ നേരം നിന്നു ...
വീട്ടില് നിന്നും പോരുംബോഴുണ്ടായ എന്റെ ഉത്സാഹം
തിരക്കുള്ള ആളുകളെ വാട നാറ്റം കൊണ്ട് ആവിയായി പ്പോയി..
വീട്ടിലേക്കു പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയ
അപ്പൂപ്പന് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു..
"അമ്പലം ഏതട്ടെടീ മോളെ, ..അപ്പൂപ്പന് കുപ്പിവള വാങ്ങി തരുന്ന്നുന്ദ്.
പിന്നെ കളര് മുട്ടായീം...
ആ വാഗ്ദാനത്തില് വീണതോ അമ്പലം എതാരായെന്നു പറഞ്ഞത് കേട്ടോ,എന്തോ
ഞാന് പിന്നെ മിണ്ടാതെ വിയര്പ്പു നാറ്റം പിന്നേം സഹിച്ചു..
കരക്കടുക്കാന് അര നിമിഷം മാത്ര ബാക്കി ഉള്ളപ്പോള്
അര നിക്കെര് മാത്രം ധരിച്ച ഒരു തടിയന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചതും അയാള്ടെ കയ്യിലെ ബലൂണ് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടിയതും എനിക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല..
അടുക്കല് വന്നു നിന്ന അയാള് എന്നോട് പേര് ചോദിച്ചു..
തിരക്കില് ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന് കണ്ട്
അയാള് എന്റെ ഉടുപ്പില് കൊള്ളറുള്ള ഭാഗത്ത്
കൈ തിരു പിടിച്ചു കൊണ്ട്,
എന്നോട് കെഞ്ചി..(കെഞ്ചി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയതാണ്..)
"താലപ്പൊലിക്ക് പോകുന്ന കുഞ്ഞിക്കെന്തിനാ ഈ മാല?
ഏട്ടന് നല്ല മുത്തിന്റെയ് മാല വാങ്ങി തരനോന്ദ്..
എടുതോട്ടേ ഇത്?"
അയാളുടെ അപേക്ഷ എനിക്ക് തളളാന് തോന്നിയില്ല.എന്തോ..
മാല പോയെന്നു കടത് ഇറങ്ങിയപ്പോള് മനസിലായ
അമ്മയെ അപ്പൂപ്പന്
ചീത്ത വിളിച്ചു.
"കുട്ടിക്ക് മാല ഇട്ടു കൊടുക്കണ്ടാന്ന് എത്ര തവണ ഞാന് പറഞ്ഞു?
നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട കേട്ടോ?
അപ്പ (എന്റെ അച്ഛന്)യോട് എന്ത് പറയാന് പോകുന്നു നീ?
"ഈ കുട്ടി കള്ളന് മാല എടുക്കുന്ന നേരം ഉറങ്ങിപ്പോയോ?
മാല ഇല്ലാതെ എങ്ങിനെ തിരിച് പോകും.?
..............
നേരത്തെ അപ്പൂപ്പന്റെയ് മുഘത് കണ്ട
വാത്സല്യ ഭാവം ആ കണ്ണുകളില് കാണാഞ്ഞോ,
ഇനിയും കുപ്പി വള മേടിച്ചു തരാന് ഒരു
സാധ്യതയും കാണാത്തത് കൊണ്ടോ എന്തോ ആ
മാല നഷ്ടം എനിക്ക്
ഒരു നഷ്ടം അല്ലാതായി തോന്നി.....
അപ്പൂപ്പന് ആത്മ ഗദവും, നീരസവും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ കൊണ്ടിരുന്നു..
ഇതി കര്തവ്യധാ മൂധിതയായി അമ്മയും വല്യെചിയും
..
"കുട്ടിയല്ലേ, അതിനു എന്തറിയാം.."
എന്ന് ആളുകളുടെ സമാധാനിപ്പികലുകള് കൊണ്ടോനും
അപ്പൂപ്പന് അടങ്ങിയില്ല..
(വന്നിരിക്കുന്ന നഷ്ടം ഓര്ത്താല് ഈ
ബഹളം അനിവാര്യം..)
അന്നത്തെ താലപ്പൊലി ഇങ്ങനെ " ബഹു കേമം" യാണ് അവസാനിച്ചത്..
അമ്മയ്ക്കും, അപ്പൂപ്പനും ഒടുങ്ങാത്ത നീറ്റലും
സമ്മാനിച്ചു,,
---------------
ഇന്നും അപേക്ഷിച്ചാല് ഉപേക്ഷ കാണിക്കാത്ത ഓര്മ്മകള്..
ഇല്ലായ്മയുടെ ബാല്യം..
എന്നാല് സുഘമുള്ള ഓര്മ്മകള് കൊണ്ട് സമ്പന്നമായിരുന്നു..
മാമ്ബഴക്കലത്തില് ഞങ്ങള്
ഒരിക്കലും പഴുക്കാന് അനുവദിക്കാത്ത പുളിയന് മാങ്ങയും
മൂക്കാന് അനുവദിക്കാത്ത കപ്പയും ,ചക്കയും.....
ഉണങ്ങിയ തേക്കില വീണു മൂടി ക്കിടക്കുന്ന
ഓര്മ്മകള്ക്കിടയില്
ഇന്നും പൂത്ത് നില്ക്കുന്ന ചെത്തിയും
ചെമ്പരത്തിയും ,താളിയും, പാലയും, പേരാലും
എന്നെ കളിയാകില്ല എങ്കില്
ഒന്നു കൂടി പറഞ്ഞോട്ടെ..
ഇന്ന് ഓര്മ്മ മാത്രമായ ബാല്യത്തിനു
വില പറയാന്
കടം വാങ്ങി അണിഞ്ഞ ആ
പോന്നിന്റെയ്
വില മതിയാകുന്നില്ല..
എന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂര് താലപ്പൊലി കാണിക്കുവാന് കൊണ്ട് പോയി..
(only when i was 5 yrs old)
അടുത്ത വീട്ടിലെ ഇചെചിയുടെ മാല
കടം വാങ്ങി എന്റെ കഴുത്തില് ഇട്ടു തരുമ്പോള്
(2 പവന് തൂകം വരുന്ന പോന്നിന്റെയ് മാങ്ങാ
മാല)
"സൂക്ഷിക്കനോട്ടോ , എന്റെ പൊന്നെ
ഇചെചിയുടെതാ ... ,പോയാല് ഉം...
.എന്ന് പറഞ്ഞെന്നെ ഒരു 100 വട്ടം പേടിപ്പിച്ചു അമ്മ..
..
വയലട്റ്റ് നിറമുള്ള കയില്ലാത്ത
ഉടുപ്പായിരുന്നു ഞാന് ഇട്ടത്...
"ഇരുട്ടിയ നിറം കാരണം ഈ കുട്ടിക്ക് ഏത് കളറും ചേരില്ല"
എന്ന് പറഞ്ഞ വല്യേച്ചി എനിക്കിടുവിച്ച ആ ഉടുപ്പും
കടം വാങ്ങിയതാണെന്ന് മറ്റുള്ളവരെ കൊണ്ട് തോന്നിപ്പിക്കും
വിധം അയച്ചാണ് തുന്നിയത്..
വീതിയുള്ള ചുവന്ന റിബ്ബന് വെച്ച
റ ആകൃതിയില് തല മുടി വെച്ചു കെട്ടി തന്നു.
ഒരു യാത്ര .....
ഇന്നത്തെ പാലത്തിനു പകരം കടത്തു വള്ളമായിരുന്നു കൊടുങ്ങല്ലൂര് അമ്പലത്തിനെയും
നഗരത്തെയും ബന്ധിച്ചിരുന്നത് ...
2ബോട്ട് ചേര്ത്ത് കെട്ടിയ വള്ളത്തില്...
അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടില് ചേര്ന്ന് നിന്ന്
തിരക്കുള്ള, ബോട്ടില്,
വള വളാന്ന് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളുടെ നടുവില്,
വിയര്പ്പിന്റെയ് നാറ്റമുള്ള ആളുകളുടെ ഇടയില്
ശ്വാസം മുട്ടി ഞാന് കുറെ നേരം നിന്നു ...
വീട്ടില് നിന്നും പോരുംബോഴുണ്ടായ എന്റെ ഉത്സാഹം
തിരക്കുള്ള ആളുകളെ വാട നാറ്റം കൊണ്ട് ആവിയായി പ്പോയി..
വീട്ടിലേക്കു പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയ
അപ്പൂപ്പന് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു..
"അമ്പലം ഏതട്ടെടീ മോളെ, ..അപ്പൂപ്പന് കുപ്പിവള വാങ്ങി തരുന്ന്നുന്ദ്.
പിന്നെ കളര് മുട്ടായീം...
ആ വാഗ്ദാനത്തില് വീണതോ അമ്പലം എതാരായെന്നു പറഞ്ഞത് കേട്ടോ,എന്തോ
ഞാന് പിന്നെ മിണ്ടാതെ വിയര്പ്പു നാറ്റം പിന്നേം സഹിച്ചു..
കരക്കടുക്കാന് അര നിമിഷം മാത്ര ബാക്കി ഉള്ളപ്പോള്
അര നിക്കെര് മാത്രം ധരിച്ച ഒരു തടിയന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചതും അയാള്ടെ കയ്യിലെ ബലൂണ് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടിയതും എനിക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല..
അടുക്കല് വന്നു നിന്ന അയാള് എന്നോട് പേര് ചോദിച്ചു..
തിരക്കില് ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന് കണ്ട്
അയാള് എന്റെ ഉടുപ്പില് കൊള്ളറുള്ള ഭാഗത്ത്
കൈ തിരു പിടിച്ചു കൊണ്ട്,
എന്നോട് കെഞ്ചി..(കെഞ്ചി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയതാണ്..)
"താലപ്പൊലിക്ക് പോകുന്ന കുഞ്ഞിക്കെന്തിനാ ഈ മാല?
ഏട്ടന് നല്ല മുത്തിന്റെയ് മാല വാങ്ങി തരനോന്ദ്..
എടുതോട്ടേ ഇത്?"
അയാളുടെ അപേക്ഷ എനിക്ക് തളളാന് തോന്നിയില്ല.എന്തോ..
മാല പോയെന്നു കടത് ഇറങ്ങിയപ്പോള് മനസിലായ
അമ്മയെ അപ്പൂപ്പന്
ചീത്ത വിളിച്ചു.
"കുട്ടിക്ക് മാല ഇട്ടു കൊടുക്കണ്ടാന്ന് എത്ര തവണ ഞാന് പറഞ്ഞു?
നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട കേട്ടോ?
അപ്പ (എന്റെ അച്ഛന്)യോട് എന്ത് പറയാന് പോകുന്നു നീ?
"ഈ കുട്ടി കള്ളന് മാല എടുക്കുന്ന നേരം ഉറങ്ങിപ്പോയോ?
മാല ഇല്ലാതെ എങ്ങിനെ തിരിച് പോകും.?
..............
നേരത്തെ അപ്പൂപ്പന്റെയ് മുഘത് കണ്ട
വാത്സല്യ ഭാവം ആ കണ്ണുകളില് കാണാഞ്ഞോ,
ഇനിയും കുപ്പി വള മേടിച്ചു തരാന് ഒരു
സാധ്യതയും കാണാത്തത് കൊണ്ടോ എന്തോ ആ
മാല നഷ്ടം എനിക്ക്
ഒരു നഷ്ടം അല്ലാതായി തോന്നി.....
അപ്പൂപ്പന് ആത്മ ഗദവും, നീരസവും ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ കൊണ്ടിരുന്നു..
ഇതി കര്തവ്യധാ മൂധിതയായി അമ്മയും വല്യെചിയും
..
"കുട്ടിയല്ലേ, അതിനു എന്തറിയാം.."
എന്ന് ആളുകളുടെ സമാധാനിപ്പികലുകള് കൊണ്ടോനും
അപ്പൂപ്പന് അടങ്ങിയില്ല..
(വന്നിരിക്കുന്ന നഷ്ടം ഓര്ത്താല് ഈ
ബഹളം അനിവാര്യം..)
അന്നത്തെ താലപ്പൊലി ഇങ്ങനെ " ബഹു കേമം" യാണ് അവസാനിച്ചത്..
അമ്മയ്ക്കും, അപ്പൂപ്പനും ഒടുങ്ങാത്ത നീറ്റലും
സമ്മാനിച്ചു,,
---------------
ഇന്നും അപേക്ഷിച്ചാല് ഉപേക്ഷ കാണിക്കാത്ത ഓര്മ്മകള്..
ഇല്ലായ്മയുടെ ബാല്യം..
എന്നാല് സുഘമുള്ള ഓര്മ്മകള് കൊണ്ട് സമ്പന്നമായിരുന്നു..
മാമ്ബഴക്കലത്തില് ഞങ്ങള്
ഒരിക്കലും പഴുക്കാന് അനുവദിക്കാത്ത പുളിയന് മാങ്ങയും
മൂക്കാന് അനുവദിക്കാത്ത കപ്പയും ,ചക്കയും.....
ഉണങ്ങിയ തേക്കില വീണു മൂടി ക്കിടക്കുന്ന
ഓര്മ്മകള്ക്കിടയില്
ഇന്നും പൂത്ത് നില്ക്കുന്ന ചെത്തിയും
ചെമ്പരത്തിയും ,താളിയും, പാലയും, പേരാലും
എന്നെ കളിയാകില്ല എങ്കില്
ഒന്നു കൂടി പറഞ്ഞോട്ടെ..
ഇന്ന് ഓര്മ്മ മാത്രമായ ബാല്യത്തിനു
വില പറയാന്
കടം വാങ്ങി അണിഞ്ഞ ആ
പോന്നിന്റെയ്
വില മതിയാകുന്നില്ല..
Monday, February 28, 2011
ആശാ പരേഖ്
തിരക്കുള്ള ഒരു യാത്രക്കിടയില് ഒരു മിന്നല് പോലെ
29 വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ആശ പരെഖിനെ ഞാന് ഇന്നലെ കണ്ടു..
കൂടുതല് സംസാരിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...
കണ്ടു, ചിരിച്ചു..
കൊച്ചിയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ കോളേജിലെ അധ്യാപികയാണ്.
എന്ന് പറഞ്ഞു..
ഉടുപ്പിലും നടപ്പിലും പഴയ കര്ക്കശക്കാരി ....
നിറം മങ്ങിയ പഴയ മോഡല് സാരിയാണ് അവര് ഉടുത്തിരുന്നത്....
കണ്ടതില് ഏറ്റവും സ്നേഹവും ,സന്തോഷവും ഞങ്ങള് പരസ്പരം അറിയിച്ചു..
വീണ്ടും കാണാമെന്നു
പറഞ്ഞാണ് ആ കണ്ടു മുട്ടല് അവസാനിച്ചത്..
എന്റെ സ്കൂളില് പഠിച്ചിരുന അതി ബുദ്ധിമതിയായ ഒരു പെണ്കുട്ടി..ആശ പരേഖ് .........
എന്നെക്കാള് ഒരു ക്ലാസ് താഴെ ആയിരുന്നു ...
വെളുത്ത, നിറമുള്ള,ചെമ്പന് മുടിയുള്ള, ഒരിക്കലും
ചിരിക്കാത്ത ആശ പരേഖ് ...
ബഷീരിന്റെയ് വിശ്വ വിഘ്യാതമായ മൂക്ക് പോലെ നീണ്ട മൂക്കുള്ള
ആശ ഒരിക്കലും ചിരിച് ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല..
കരിങ്കല്ലില് ചിരട്ട തട്ടും പോലുള്ള
പരുത്ത ശബ്ദം..
വേഗത്തില് നടക്കുന്ന..ആശ പരേഖ്
കൂര്മ്മ ബുദ്ധിയുള്ള ആശ പരേഖ് ....
70 കളില് ബോള്ളിവുഡ് വെള്ളിതിരയില് നിന്നും
വിട പറയാന് വെമ്പി നിന്ന ,മുതാസ് , നൂതന്,
വഹീദ റഹ്മാന്, സൈറ ഭാനു,മീനാ കുമാരി എന്നിവരുടെ ഇടയില്
നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങി നിന്നിരുന്ന
ആശ പരേഖ് എന്ന ചലച്ചിത്ര നടിയുടെ പേരിനോടും,
പ്രസിദ്ധിയോടും , സൌന്ദര്യതോടും ആരാധന തോന്നിയ ഒരു സാദാ മലയാളീ
ബ്രാഹ്മിന് കുടുംബത്തിലെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ടായ
ആദ്യത്തെ വെളുത്ത സുന്ദരിക്ക്
ആശ പരേഖ് എന്ന് പേര് വിളിച്ചതില് എന്ത് അപാകത..?--
.............ഒന്നും ഇല്ല..
എനാല് അവളുടെ ഓര്മ്മ ശക്തിക്ക് സലാം പറയാത്തവര് ചുരുക്കം.
എല്ലാ പരീക്ഷയിലും ആശയായിരുന്നു ഒന്നാമത്....
"രാഗമാലിക" എന്ന കയെഴുത് മാസിക ആശയുടെ നേതൃത്തത്തില് അവരുടെ ക്ലാസില്
തുടങ്ങിയത് അറിഞ്ഞ ഞാന് രഹസ്യമായി
"രംഗമാലിക " എന്ന കയെഴുത് മാസിക തുടങ്ങി..
(ഇത്തരം അവസരത്തില് രഹസ്യ വേല തന്നെ നല്ലത്..)
(അസൂയയോ അഭിനിവെശമോ??)
മാസികയില് ചില ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളും പാട്ട് സീനുകളും പടമായി വെട്ടി ഒട്ടിച്ചു അടിക്കുറിപ്പ് എഴുതലായിരുന്നു
എന്റെ മാസികയുടെ പ്രധാന "ഹൈ ലൈറ്റ്"...
(ആ മാസികക്ക് മുന്നില് ആളാകാന് ഞാന് നോക്കിയിട്ട് വേറെ വഴി കണ്ടില്ല...ബുദ്ധി ഇല്ലാത്തവര്ക്കും ജീവിക്കണമല്ലോ..)
സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനത്തിലും..സയന്സ് exhibitionum ,സ്കൂള് അസ്സെമ്ബ്ലിയിലും, അവരുടെ സ്പീച്
ഒഴിച്ചു കൂടാനാകാത്ത ഘടകം ..........
കൈകള് ഉയര്ത്തി പിടിച്ചു വികാരാധീനയായി
അവള് പ്രസങ്ങിക്കുന്നത് കേട്ടു അത്ഭുതം കൂറി
നില്ക്കാനേ എന്നെ പോലുള്ള നാണം കുണുങ്ങികള്ക്ക്
സാധിച്ചിട്ടുള്ളൂ....
ആശ പരേഖ് ഒരിക്കലും എന്റെ സുഹൃതായിരുന്നില്ല
കൂടെ സ്കൂളില് പഠിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ
സമ പ്രായ ക്കരിയോടു ഒരു കുട്ടിക്ക് തോന്നുന്ന
ഒരു ഇഷ്ടം, ആരാധന , ബഹുമാനം എന്നോ ഒക്കെ വിളിക്കാം..
.........................
ഒരിക്കല് മാത്രമാണ് ആശ പരെഖുമായി സംവേദിക്കാന് എനിക്ക് അവസരം ഉണ്ടായത്..
(സംവേദമോ, ?)
ആന്നുവല് ഡേ യുടെ ഭാഗമായി നടത്തുവാന് നിശ്ചയിച്ച
സ്കൂളിലെ ക്വിസ് മത്സരത്തില് ഓരോ ക്ലാസ്സില് നിന്നും 5
പേര് വീതം (Only high School section) പങ്കെടുക്കുവാന് കുട്ടികളെ ക്ഷണിച്ച കൂട്ടത്തില്
ഈ ഉള്ളവളും 10 -0 ക്ലാസ്സിനെ പ്രതി നിതീകരിച് ഉണ്ടായിരുന്നു..
(ആശ പരേഖ് അന്ന് 9-0 തരം )
ആകെ 100
പേരോളം ഉണ്ടായിരുന്ന മത്സരത്തില് അവസാനഘട്ടമായപ്പോള്
ഞാനും ആശയും ഉള്പ്പെടെ 9
പേര് മാത്രമായി പിന്നീട്..
അവസാന ഘട്ടം കടു കട്ടി ആയിരുന്നു..
"ഭൂമിയില് ഏറ്റവു കൂടുതല് കണ്ടു വരുന്ന മൂലകം"
ഏത് എന്ന ചോദ്യത്തിന്
അലൂമിനിയം എന്ന എന്റെ ഉത്തരം ശരി യാണെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസം വന്നത്
സദസ്സില് ചെറിയ ബഹളം കണ്ടപ്പോളാണ്..
ഇരുമ്പ് എന്നോ മറ്റോ ആണ് കുറച്ചു പേര്
എഴുതിയത്..(ആശക്ക് തെറ്റ് പറ്റുമോ?)
സദസ്സില് പിന്നെയും ബഹളം കേട്ടു..
തെറ്റായ ഉത്തരത്തില്
ആശക്ക് നഷ്ടമായത്
ആദ്യ സ്ഥാനം തന്നെ ആയിരുന്നു..
സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും നല്ല സാമര്ത്യ ക്കാരിയായ കുട്ടിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനോ..
വല്ലപ്പോഴും മാത്രം വന്നു ചേരുന്ന ഇത്തരം ഒന്നാം സ്ഥാനം
ഇല്ലാതായാലും എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നുകില്ല എന്നതിനാലോ ....
ഒന്നാം സ്ഥാനം നഷ്ടമആയതിലുള്ള ആശയുടെ
പാരവശ്യം കണ്ടോ എന്തോ .........
അവസാന റൌണ്ടില് ഒരു ചോദ്യം കൂടി, ഒരിക്കലും ചിരിക്കാത്ത കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം ചോദിക്കുന്നു..
ഞാന് ഉള്പ്പെടെ വീണ്ടും 4 പേര് മാത്രം അവസാന റൌണ്ടില്..
"12 വര്ഷത്തില് ഒരിക്കല് മാത്രം കൊണ്ടാടുന്ന ഒരു ഉത്തരേന്ത്യന് ഉത്സവം.."?
ക്ഷായീ..
ചോദ്യം എന്നെ കുഴക്കി എന്ന് മാത്രമ്മല്ല
മാമാങ്കം (MAAMAANGAM ) എന്ന തെറ്റായ ഉത്തരം എഴുതി
എന്റെ ഒന്നാം സ്ഥാനം നിരുപാധികം വിട്ടു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു......
കുംഭമേള എന്ന് ഉത്തരം എഴുതിയ ആശ ചിരിച്ചു കണ്ടത് ആദ്യമായാണ് ...
...............................
(ജയിച്ച്ചവന്റെയ് ചിരി കൂടുതല് ആരോചകാരം ആകുന്നത്
തോറ്റവനെ കാണുംബോഴാണോ...???)
സ്പോര്ട്സ്മാന് സ്പിരിടോടെ മാത്രമേ എന്റെ ഇത്തരം
തോല്വി കളെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് സത്യാ സന്ധമായി അവകാശപ്പെടാന് വയ്യ..
ഇതൊന്നും കൂടെ കണ്ടു നിന്നവരോ , അധ്യാപകരോ ഇന്ന് ഓര്ക്കണം എന്നില്ല..
എന്റെ ബാല്യം എത്ര പ്രിയങ്കരമെന്നു
ഇത് കേള്ക്കുന്നവര്ക്കോ, വായിക്കുന്നവര്ക്കോ
തോന്നണം എന്നില്ല..
എന്തെന്നാല് ഓര്മ്മകള് പ്രിയ തരമാകുന്നത് ഇത്തരം
അപൂര്വ്വം കണ്ടു മുട്ടലുകളിലൂടെയാണ് .
29 വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ആശ പരെഖിനെ ഞാന് ഇന്നലെ കണ്ടു..
കൂടുതല് സംസാരിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...
കണ്ടു, ചിരിച്ചു..
കൊച്ചിയിലെ ഒരു സ്വകാര്യ കോളേജിലെ അധ്യാപികയാണ്.
എന്ന് പറഞ്ഞു..
ഉടുപ്പിലും നടപ്പിലും പഴയ കര്ക്കശക്കാരി ....
നിറം മങ്ങിയ പഴയ മോഡല് സാരിയാണ് അവര് ഉടുത്തിരുന്നത്....
കണ്ടതില് ഏറ്റവും സ്നേഹവും ,സന്തോഷവും ഞങ്ങള് പരസ്പരം അറിയിച്ചു..
വീണ്ടും കാണാമെന്നു
പറഞ്ഞാണ് ആ കണ്ടു മുട്ടല് അവസാനിച്ചത്..
എന്റെ സ്കൂളില് പഠിച്ചിരുന അതി ബുദ്ധിമതിയായ ഒരു പെണ്കുട്ടി..ആശ പരേഖ് .........
എന്നെക്കാള് ഒരു ക്ലാസ് താഴെ ആയിരുന്നു ...
വെളുത്ത, നിറമുള്ള,ചെമ്പന് മുടിയുള്ള, ഒരിക്കലും
ചിരിക്കാത്ത ആശ പരേഖ് ...
ബഷീരിന്റെയ് വിശ്വ വിഘ്യാതമായ മൂക്ക് പോലെ നീണ്ട മൂക്കുള്ള
ആശ ഒരിക്കലും ചിരിച് ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല..
കരിങ്കല്ലില് ചിരട്ട തട്ടും പോലുള്ള
പരുത്ത ശബ്ദം..
വേഗത്തില് നടക്കുന്ന..ആശ പരേഖ്
കൂര്മ്മ ബുദ്ധിയുള്ള ആശ പരേഖ് ....
70 കളില് ബോള്ളിവുഡ് വെള്ളിതിരയില് നിന്നും
വിട പറയാന് വെമ്പി നിന്ന ,മുതാസ് , നൂതന്,
വഹീദ റഹ്മാന്, സൈറ ഭാനു,മീനാ കുമാരി എന്നിവരുടെ ഇടയില്
നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങി നിന്നിരുന്ന
ആശ പരേഖ് എന്ന ചലച്ചിത്ര നടിയുടെ പേരിനോടും,
പ്രസിദ്ധിയോടും , സൌന്ദര്യതോടും ആരാധന തോന്നിയ ഒരു സാദാ മലയാളീ
ബ്രാഹ്മിന് കുടുംബത്തിലെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ടായ
ആദ്യത്തെ വെളുത്ത സുന്ദരിക്ക്
ആശ പരേഖ് എന്ന് പേര് വിളിച്ചതില് എന്ത് അപാകത..?--
.............ഒന്നും ഇല്ല..
എനാല് അവളുടെ ഓര്മ്മ ശക്തിക്ക് സലാം പറയാത്തവര് ചുരുക്കം.
എല്ലാ പരീക്ഷയിലും ആശയായിരുന്നു ഒന്നാമത്....
"രാഗമാലിക" എന്ന കയെഴുത് മാസിക ആശയുടെ നേതൃത്തത്തില് അവരുടെ ക്ലാസില്
തുടങ്ങിയത് അറിഞ്ഞ ഞാന് രഹസ്യമായി
"രംഗമാലിക " എന്ന കയെഴുത് മാസിക തുടങ്ങി..
(ഇത്തരം അവസരത്തില് രഹസ്യ വേല തന്നെ നല്ലത്..)
(അസൂയയോ അഭിനിവെശമോ??)
മാസികയില് ചില ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളും പാട്ട് സീനുകളും പടമായി വെട്ടി ഒട്ടിച്ചു അടിക്കുറിപ്പ് എഴുതലായിരുന്നു
എന്റെ മാസികയുടെ പ്രധാന "ഹൈ ലൈറ്റ്"...
(ആ മാസികക്ക് മുന്നില് ആളാകാന് ഞാന് നോക്കിയിട്ട് വേറെ വഴി കണ്ടില്ല...ബുദ്ധി ഇല്ലാത്തവര്ക്കും ജീവിക്കണമല്ലോ..)
സ്വാതന്ത്ര്യ ദിനത്തിലും..സയന്സ് exhibitionum ,സ്കൂള് അസ്സെമ്ബ്ലിയിലും, അവരുടെ സ്പീച്
ഒഴിച്ചു കൂടാനാകാത്ത ഘടകം ..........
കൈകള് ഉയര്ത്തി പിടിച്ചു വികാരാധീനയായി
അവള് പ്രസങ്ങിക്കുന്നത് കേട്ടു അത്ഭുതം കൂറി
നില്ക്കാനേ എന്നെ പോലുള്ള നാണം കുണുങ്ങികള്ക്ക്
സാധിച്ചിട്ടുള്ളൂ....
ആശ പരേഖ് ഒരിക്കലും എന്റെ സുഹൃതായിരുന്നില്ല
കൂടെ സ്കൂളില് പഠിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ
സമ പ്രായ ക്കരിയോടു ഒരു കുട്ടിക്ക് തോന്നുന്ന
ഒരു ഇഷ്ടം, ആരാധന , ബഹുമാനം എന്നോ ഒക്കെ വിളിക്കാം..
.........................
ഒരിക്കല് മാത്രമാണ് ആശ പരെഖുമായി സംവേദിക്കാന് എനിക്ക് അവസരം ഉണ്ടായത്..
(സംവേദമോ, ?)
ആന്നുവല് ഡേ യുടെ ഭാഗമായി നടത്തുവാന് നിശ്ചയിച്ച
സ്കൂളിലെ ക്വിസ് മത്സരത്തില് ഓരോ ക്ലാസ്സില് നിന്നും 5
പേര് വീതം (Only high School section) പങ്കെടുക്കുവാന് കുട്ടികളെ ക്ഷണിച്ച കൂട്ടത്തില്
ഈ ഉള്ളവളും 10 -0 ക്ലാസ്സിനെ പ്രതി നിതീകരിച് ഉണ്ടായിരുന്നു..
(ആശ പരേഖ് അന്ന് 9-0 തരം )
ആകെ 100
പേരോളം ഉണ്ടായിരുന്ന മത്സരത്തില് അവസാനഘട്ടമായപ്പോള്
ഞാനും ആശയും ഉള്പ്പെടെ 9
പേര് മാത്രമായി പിന്നീട്..
അവസാന ഘട്ടം കടു കട്ടി ആയിരുന്നു..
"ഭൂമിയില് ഏറ്റവു കൂടുതല് കണ്ടു വരുന്ന മൂലകം"
ഏത് എന്ന ചോദ്യത്തിന്
അലൂമിനിയം എന്ന എന്റെ ഉത്തരം ശരി യാണെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസം വന്നത്
സദസ്സില് ചെറിയ ബഹളം കണ്ടപ്പോളാണ്..
ഇരുമ്പ് എന്നോ മറ്റോ ആണ് കുറച്ചു പേര്
എഴുതിയത്..(ആശക്ക് തെറ്റ് പറ്റുമോ?)
സദസ്സില് പിന്നെയും ബഹളം കേട്ടു..
തെറ്റായ ഉത്തരത്തില്
ആശക്ക് നഷ്ടമായത്
ആദ്യ സ്ഥാനം തന്നെ ആയിരുന്നു..
സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും നല്ല സാമര്ത്യ ക്കാരിയായ കുട്ടിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനോ..
വല്ലപ്പോഴും മാത്രം വന്നു ചേരുന്ന ഇത്തരം ഒന്നാം സ്ഥാനം
ഇല്ലാതായാലും എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നുകില്ല എന്നതിനാലോ ....
ഒന്നാം സ്ഥാനം നഷ്ടമആയതിലുള്ള ആശയുടെ
പാരവശ്യം കണ്ടോ എന്തോ .........
അവസാന റൌണ്ടില് ഒരു ചോദ്യം കൂടി, ഒരിക്കലും ചിരിക്കാത്ത കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകം ചോദിക്കുന്നു..
ഞാന് ഉള്പ്പെടെ വീണ്ടും 4 പേര് മാത്രം അവസാന റൌണ്ടില്..
"12 വര്ഷത്തില് ഒരിക്കല് മാത്രം കൊണ്ടാടുന്ന ഒരു ഉത്തരേന്ത്യന് ഉത്സവം.."?
ക്ഷായീ..
ചോദ്യം എന്നെ കുഴക്കി എന്ന് മാത്രമ്മല്ല
മാമാങ്കം (MAAMAANGAM ) എന്ന തെറ്റായ ഉത്തരം എഴുതി
എന്റെ ഒന്നാം സ്ഥാനം നിരുപാധികം വിട്ടു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു......
കുംഭമേള എന്ന് ഉത്തരം എഴുതിയ ആശ ചിരിച്ചു കണ്ടത് ആദ്യമായാണ് ...
...............................
(ജയിച്ച്ചവന്റെയ് ചിരി കൂടുതല് ആരോചകാരം ആകുന്നത്
തോറ്റവനെ കാണുംബോഴാണോ...???)
സ്പോര്ട്സ്മാന് സ്പിരിടോടെ മാത്രമേ എന്റെ ഇത്തരം
തോല്വി കളെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് സത്യാ സന്ധമായി അവകാശപ്പെടാന് വയ്യ..
ഇതൊന്നും കൂടെ കണ്ടു നിന്നവരോ , അധ്യാപകരോ ഇന്ന് ഓര്ക്കണം എന്നില്ല..
എന്റെ ബാല്യം എത്ര പ്രിയങ്കരമെന്നു
ഇത് കേള്ക്കുന്നവര്ക്കോ, വായിക്കുന്നവര്ക്കോ
തോന്നണം എന്നില്ല..
എന്തെന്നാല് ഓര്മ്മകള് പ്രിയ തരമാകുന്നത് ഇത്തരം
അപൂര്വ്വം കണ്ടു മുട്ടലുകളിലൂടെയാണ് .
Subscribe to:
Posts (Atom)